จริงๆแล้วหลายๆคนเข้าใจผิดว่า 7D พัฒนามาจาก 5D Mark II แต่จริงๆแล้วเป็นคนละ Product Line กัน คือ EOS 5D Mark II เป้น Line Format Full Frame ในขณะที่ 7D นั้นยังเป็น Format ตัวคูณ 1.6 จริงๆแล้วจะเรียกได้ว่า 7D เป้นตัวที่ถูกพัฒนาให้เหนือ 50D ก็ไม่ผิดนัก ที่สำคัญตัวที่ได้รับผลกระทบด้านราคาที่จังๆที่สุดก็คือ Line x0D ซึ่งล่าสุด Canon 50D นั้นราคาล่วงลงไปอยู่ที่ 3 หมื่นปลายๆเรียบร้อยแล้ว

Specification หลักๆที่เพิ่มขึ้นใน Canon EOS 5D Mark II

• ความละเอียดสูงถึง 21.1 megapixel ใน Format full-frame CMOS sensor
• ความสามารถในการขจัด Noise ที่ดีขึ้น New photodiode construction, new microlens array and on-chip noise reduction circuitry on CMOS sensor minimizes interference from electrical noise; keeping image data clean for clearer images even at high ISO settings and long exposures
• ใช้ DIGIC 4 ในการปะมวณผล (Imaging Processor’s 14-bit A/D conversion gives rapid processing speeds while maintaining fine detail and accurate colour reproduction)
• ถ่ายวีดีโอได้ ในระดับ Full HD Video ที่ 1920 x 1080 resolution for up to 4GB per clip

ราคา Update ของ Canon EOS 5D Mark II

5D Mark II ประกันศูนย์จะอยู่ที่ราว ๆ 9 หมื่น ส่วน ประกันร้านก็จะอยู่ที่ราวๆ 8 หมื่นกว่าบาท ราคาช่วงนี้ ขยับขึ้นขยับลง เพราะว่า ของชอบหมด ใครที่รอซื้อ EOS 5D mark II ที่งาน Commart หรือ ที่ Photo Fair ที่ไบเทค ก็ต้องระวังเรื่องของหมด เเละไม่ค่อยถูกไปกว่าซื้อนอกงาน ซ้ำร้ายยังขายแพงกว่าด้วย เพราะที่งานเค้าจะเน้นเรื่อง Promotion ผ่อนบัตรเครดิตมากกว่า หรือแถมอะไร ติงต๊องๆ

Review การใช้งาน Canon EOS 5D mark II

ก็ต้องบอกว่าไม่ผิดหวังจริงๆ สำหรับ 5D mark II เริ่มจากวัสดุที่ทำได้ประณีตมากๆ และมีความแข็งแรง ระบบที่ Smooth ขึ้น เร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและถ่ายภาพ Shot ต่อเนื่องได้เยอะขึ้น (3.9 fps continuous shooting speed, up to a maximum burst of 78 shot)

ในด้านการ Focus ระบบ 5D Mark II ก็คำนวณได้เร็วและแม่นยำมากขึ้น บวกกับการจัดการเรื่อง Noise ดีขึ้นจนทำให้ภาพถ่ายออกมาหวาน คม ชัด สว่างได้อย่างกลมกลืน อันนี้ก็ขึ้นอยู่กะเลนส์ที่ใช้ด้วย ยิ่งถ้าลองกะพวก Lens L นี้ แหล่มมากๆ

ถ้าจะบอกถึงข้อด้อยก็ตรงที่น้ำหนักนั่นแหละ ถ้าเอาไปใช้กะเลนส์ Zoom Tele หากเป็นผู้หญิงยิ่งที่เป็นคุณหนูๆจับนี่คงแขนอาจจะหักได้ แต่ก็นะเป็นเรื่องที่ต้องแลกกับการได้ตัว Body ที่แข็งแรง (ไม่ใช่ plastic อย่างพวก Series xx0D)

ส่วนเรื่อง ระบบ คำนวน Auto Focus ก็มีแค่ ไม่กี่จุด เหมือน ซึ่งก็เข้าใจว่ามันเป็น Full Frame แค่นี้ก็ราคาแพงอยู่แล้ว หากอยากได้ ทั้ง Full Frame แล้วก็ ระบบ Cross Type Auto Focus อัจริยะขึ้นก็คงต้องไปเล่น Series 1Ds ซึ่งเป้นตัว Top แล้ว ราคา ก็ไม่เท่าไหร่ แสน สองแสน เอง …

จะซื้อ Canon EOS 5D mark II ดีไหม

ถามกันมามากมาย ก็ถ้าอยากได้ Full Frame ที่ราคายังไม่ทำให้ต้องทะเลาะกะภรรยาที่บ้านหรือโดนคุณแม่ด่ามากนักและไม่สนใจระบบ Auto Focus มากๆ หรือมองว่ามันไม่จำเป็น EOS 5D Mark II คือคำตอบของท่าน

แต่ถ้าหากอยากเล่น Function เยอะๆ แต่ราคาไม่แพง งบไม่เกิน 7 หมื่น และยังไม่ต้องการ Full Frame มากนัก อันนี้แนะนำให้เล่น Canon 7D ดีกว่า อันนี้ ระบบ (ย้ำ เฉพาะระบบนะ) ไกล้เคียงตัว Top ของ DSLR Canon เลย เพียงแค่ไม่เป็น Full Frame

แต่หากงบถึง ใจถึง อะไรถึงอีกก็ไม่รู้ แบบอยากได้ โคตรของกล้อง และต้องเป็น Full Frame อันนี้โดดไปเล่น 1Ds Series ได้เลย แต่จริงๆแล้วอยากให้ดูความจำเป็นมากกว่า ถ้าเราไม่ได้ ถ่ายจริงจังหรือต้องการถ่ายงานอะไรที่แข่งกะเวลาและไม่มีเวลาไปละเมียดละไมกะการปรับกล้อง หรือระบบมาก Series 1Ds คือตัวเลือกที่ไม่มีอะไรจะเหมาะไปกว่านี้อีกแล้ว (เพราะมัน Top สุด แพงสุดแล้ว)

ข้อมูลและคุณสมบัติ Canon EOS 5D Mark II โดยละเอียด

งานนี้มีทั้งมือสมัครเล่นและมืออาชีพทั้งที่เห็นอยู่ในแวดวงคุ้นหน้าคุ้นตากันอย่างดีและบางคนก็ไปรู้จักกันที่นั่น และทาง ทีมงาน LungLens.com ก็ไม่พลาดที่จะร่วมนำสิ่งที่เราได้จาก Workshop นี้มาถ่ายทอดให้กับคนที่สนใจการถ่ายภาพและแนวทางการแก้ไขอย่างมืออาชีพ อย่างที่เรารู้กันว่าการจัดไฟในสตูดิโอกับการถ่ายนอก Studio ที่หลายๆครั้งไม่สามารถ ควบคุมอะไรได้เลยแม้กระทั่งมุมกล้องเพราะในสถานการณ์จริงๆ เราก็รู้ๆกันอยู่ว่าไม่ได้มีเพียงเราคนเดียวกะเพื่อนที่ไปถ่าย ในงานมีคนหลังเลนส์อย่างพวกเราๆเป็นร้อย และยิ่งงานถ่าย Pretty หรือสาวๆ นางแบบจะยิ่งมากกว่าเป็นสิบๆเท่า ประสบการณ์ในภาคสนามและ Skills การแก้ไขภาพเท่านั้นที่จะทำให้เรามีโอกาสได้ภาพดีๆกว่าคนอื่น แม้ว่าสถานการณ์จะแย่แค่ไหนก็ตาม (เช่นคนบังมุมกล้อง ยัง Flash แสงน้อย แสงกวนเยอะ)

ดาวน์โหลดแกลลอรี่ชุด Workshop FHM และ PentHouse
ดาวน์โหลดแกลลอรี่ชุด Workshop MAXIM

อย่างที่บอกว่าความยากของการถ่ายแบบ Outdoor หรือใน Indoor ใดๆก็ตามที่ไม่มีการจัดแสง มันจะมีโอกาสที่ถูกแสงอื่นๆรบกวนแน่ๆ ไฟเอย Ambience เอย วูบๆวาบๆ ทั้งสีเหลือง ฟ้าน้ำเงินเขียวสลับกันมาตลอด ยิ่งถ้าอยู่ในห้างหรือมีการจัด Event ต่างๆ นี่สังเกตดีๆจะมีไฟเหมือน Disco ซึ่งระบบปรับ  White Balance ในตัวกล้องดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยเท่าไหร่เลย

ใช้ Flash แรงๆ ตลอด เสมอถ้าต้องถ่าย Indoor แต่ถ้ามีช่างภาพเยอะๆ ระวังโดนบัง Flash

ในกรณีที่ต้องถ่าย Indoor แบบควบคุม White Balance และแสงลำบาก วิธีที่จะแก้ไม่ให้ภาพออกมาอมเขียวๆ ส้มๆ เหลืองๆ หรือสีอะไรที่สุดแล้วแต่แหล่งกำเนิดแสงจะปรากฏ แต่สำหรับงานที่มีช่างภาพมะรุมมะตุ้มกันอย่างงานเปิดตัว Pretty โดยเฉพาะ FHM, Maxim, Penthouse หรืออะไรทำนองนี้ ถ้าจัดแบบ Public คือเปิดให้ บุคคลทั่วไปเข้ามาถ่าย เราต้องเตรียมตัวเตรียมใจกันได้เลยว่าจะต้องเจอการบังมุมกล้อง บัง Flash เกิดขึ้นและแน่นอน ถ้าหัวคนข้างหน้าบัง Flash เราสิ่งที่จะเกิดขึ้นคือ ภาพจะ Under ทันที หรือ ขณะวัดแสง ตัว censor ระบบวัดแสง ไปเผลอจับที่หัวคนข้างหน้า โอกาสได้ภาพ Over จะมีสูง หรือบางทีมีอะไรมาบังนิดหน่อยก็จะได้แสงไม่พอดีกับตัว Subject

การแก้ไขถ้าหากภาพติดเหลือง เขียว ส้ม ฟ้า หรืออะไรก็ตาม (ปัญหา White Balance) ด้วย Program แต่งภาพ

ไม่ว่าคุณจะใช้ Photoshop หรือ Lightroom หรือ Program Retouch ภาพอื่นๆ Concept ในเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องเดียวกัน คือเล่นกับ Hue และ Saturation และ Temp (อุณหภูมิ ของแสง)

ลองดูภาพซ้ายกับภาพขวา จะเห็นชัดเจน คือภาพซ้าย (Original) ทั้ง Under ทั้งอมเขียวๆเหลืองๆ ซึ่งดูจะเป็นเรื่องปกติ (โดยเฉพาะพวกที่ใช้กล้อง Digital Camera Compact ถ่าย) ลักษณะนี้เกิดจาก

1. กล้องวัดแสงผิดคือตอนวัดแสงกับตอนกด Shutter นั้นแสงตกมาไม่เท่ากัน ลองนึกภาพตอนอยู่ใน Concert ที่มีแสงวูบๆวาบๆ สีเหลือง เขียว น้ำเงิน แดง สลับกันไปๆมาๆ นั่นแหละมันทำให้กล้องเลือก White Balance ที่เหมาะกับอุณหภูมิแสง ณ เสี้ยววินาทีนั้นผิดไป

2. ภาพหม่นๆ ตุ่นๆ ไม่สว่าง ก็เพราะว่าขณะที่กด shutter ไปครึ่งนึงเพื่อให้กล้องคำณวน Speed Shutter, รูรับแสง และ Guide Number ของ flash นั้น มันมีอะไรมาบัง Censor เช่นหัวช่างภาพที่อยู่ข้างหน้าเรา หรือถ้าเป็นกล้อง Digital Compact ที่ไม่มี Flash ที่สามารถยิงออกไปได้หลายเมตร (ปกติกล้อง Compact Digital Flash จะทำงานได้ดีที่ระยะไม่เกิน 5-7 เมตร) มันเป็นเรื่องแน่นอนถ้าหากเราห่างจากวัตถุมากๆ เปิด flash ก็ไม่มีประโยชน์  

ถ้าเป็นไปได้ให้ถ่ายด้วย Format Raw เพราะจะสามารถเอามาแก้ไขจุดนี้ได้ที่หลัง

เวลาถ่ายรูปทุกครั้งถ้าเป็นไปได้ เลือก Format RAW ครับ เพราะจะทำให้การแต่งรูปที่หลังออกมาดีกว่า Format ทั่วไปอย่างแน่นอนครับ เหตผลคืออะไรคงไม่อธิบายตอนนี้ครับเพราะยาว แต่บอกได้คำเดียวว่าถ้า รูปที่จะแต่งเป็น Jpeg เวลาเอามาแต่งทีหลังรูปที่จะออกมาหลังแต่งไม่ได้อย่างนี้แน่นอนครับ เละและสีจะค่อนข้างเพี้ยน อาจจะไม่เท่าไหร่แต่ถ้าเทียบกับรูปที่แต่งจากภาพ Format RAW นี่ของ RAW ดักว่าเห็นๆครับ เอาละครับมาดูเทคนิดการแก้ไขภาพที่สีเพี้ยนที่ผมมักจะใช้เสมอเวลาต้องถ่ายรูป Indoor

ก่อนอื่นเรามาดูภาพนี้ก่อน (ภาพ Original) สังเกตดูว่ามันติดสีอะไร ในภาพนี้มันติดสีเหลืองๆออกไปทางเขียวๆซะเยอะ แต่เราอยากให้ ผิวนางแบบออกแนวสีเนื้ออมชมพู สิ่งที่เราต้องทำคือ

1. กำจัด สีเขียวและเหลืองออกไป และเปลี่ยนส่วนที่เป็นสีเหลืองปนเขียวให้เป็นสีออกเนื้อ (ครับผมกำลังพูดถึง HUE)

ดังนี้ผมจะถอยค่า HUE ของ Yellow และ Green ออกมาด้านซ้าย ตามรูป

HUE

2. ลดค่าความเข้มของส่วนที่เป็นสีเขียว (เพราะว่ารูปมันออกไปทางเขียวๆ หรือเราจะลดสีอื่นด้วย ขึ้นอยู่กับว่า condition ของแต่ละรูป ไม่มีใครบอกได้ว่าต้องลด/เพิ่ม อะไรเท่าไหร่เป๊ะๆ ต้องลองมาปรับไปๆมาๆกันเอง) ตอนนี้ผมกำลังพูดถึงค่า Saturation ตามรูปครับ ในที่นี้ผมเลือกแค่ -88 ซึ่งมันดูแล้วเหมาะกับสิ่งที่ผมอยากให้เป็นในรูปนี้ (รูปคุณแต่ละรูปไม่จำเป็นต้องเป็น -88 เสมอไปนะครับ ลองปรับกันดูเอง) 

Saturation

3. อุณหภูมิสีจากของเดิม ที่กล้องมองว่า = 5600k ซึ่งทำให้แสงสีโดยรวมของรูปมันยังออกไปทางเขียวๆเหลืองๆอยู่ ผมก็มาปรับลดลงเหลือ 4738K ก็เหมือนกันครับคือไม่มีสูตรตายตัว ถ้าคุณปรับลดค่าลงน้อยกว่านี้ ผิวของน้องยีน นางแบบก็จะออกไปทางขาวไปเลย ซึ่งดูไม่ธรรมชาติเท่าไหร่ ซึ่งผมชอบที่มีสีๆในตัว Subject มากกว่าครับ อย่างไรก็ตาม คุณสามารถไปลองปรับๆเล่นๆกันเองได้ครับ

WB และ อุณหภูมิสี

4. คราวนี้มาดู เรื่อง Exposure เหรือ การใช้ Curve ปรับในส่วนของ highLights, Lights, Darkness, Shadow หรือส่วนของความมืด ความสว่างของรูปภาพนั่นเองครับ ตรงนี้หลายๆคนคุ้นเคยอยู่แล้ว เป็นเรื่องที่เราต้องใช้กันบ่อยๆ ก็นั่นแหละครับรูป Original มันดูหมองๆ มืดๆ ผมก็แค่ดึงมันขึ้นมาให้สว่างขึ้น ถ้าเป็นใน Program Lightroom หรือ Photoshop คุณอาจเลิกที่จะปรับค่า Exposure อย่างเดียวเพราะมันคือทางลัดในการแก้ไขตรงจุดนี้ ยกเว้นแต่คุณอยากเน้นอะไรเป็นพิเศษ เช่นคุณอยากให้ Background มันดำขึ้นโดยคงความสว่างของตัว Subject ไว้ อันนั้นคุณอาจจะต้องไปปรับตรง Curve เอาซึ่งจะ Advance ขึ้นมาอีกนิด

เป็นไงบ้างครับ เรามาลองดูรูปที่ได้รับการปรับแล้วชัดๆกัน

ครับอันนี้ก็เป็นการปรับแบบคร่าวๆไม่ได้ลง Detail อะไรลึกๆเลย แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ ความสดใสของภาพจะดูต่างกับของ Orginal อย่างมากมาย ค่าต่างๆที่ใส่ลงไปนั้นเป็นเพียงแค่ตัวเลขที่จะทำให้ภาพหลังจากแต่งออกมาแล้วเป็นแบบที่คุณชอบ ยังไงก็ลองปรับเล่นๆดูครับ แค่เรารู้ Concept และเทคนิคไว้เราก็สามารถเปลี่ยนจากสิ่งที่ผิดพลาดให้ออกมาเป็นสิ่งที่ถูกต้องได้อย่างง่ายๆครับ แต่อย่าลืมนะครับ แนะนำให้ใช้ Format RAW ทุกครั้งที่ถ่ายแล้วคุณจะได้ภาพเจ๋งๆไปอวดเพื่อนอย่างแน่นอนครับ

ติดตาม Technique และเคล็ดลับการถ่ายรูปจากพวกเรา กลุ่ม Lunglens.com ต่อไปในโอกาสหน้านะครับ

ไปถ่ายรูปที่ Australia เที่ยวนี้ใช้เวลาทั้งหมดประมาณ 10 วัน พยายามเก็บภาพจากสถานที่ต่างๆให้มากเท่าที่จะมากได้ บางที่อากาศไม่เป็นใจ หรือพอไปถึงแล้วดึกไป ก็ต้องมาวาง Theme หรือ Concept ในการถ่ายรูปแบบ Shot ต่อ Shot เลยทีเดียว สำหรับบรรยากาศและสภาพอากาศที่ออสเตรเลียนั้นไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องความฟุ้งของแสงเท่าไหร่ (Lens Diffraction Effect) ดังนั้นเวลาเลือกรูรับแสงจึงสามารถเลือกค่าแคบๆเพื่อคุมระยะชัดลึกได้ดี (ลองอ่านข้อมูลเรื่อง Lens Diffraction Effect เพิ่มเติมที่นี่) อ้อ ! และเนื่องจากตอนที่เดินทางถ่ายรูปที่ออกเตรเลียกำลังอยู่ในช่วงฤดูใบไม้เริ่มร่วง ดังนั้นจะมืดเร็ว ตรงนี้เป็นถือสิ่งสำคัญในการวางแผนการถ่ายรูป เพราะเวลาที่พระอาทิตย์ตกแต่ละที่ไม่เหมือนกัน ต้องกะเวลาดีๆด้วย

เลนส์ที่ใช้หลักๆมีอยู่ 3 ช่วงคือ 10-20, 16-35 2.8L II, และ 70-200 4L แต่ส่วนใหญ่ที่ใช้คือ 16-35 2.8L II เพราะถ่าย Landscape เป็นหลัก ที่รองๆลงมาคือตัว 10-20 ซึ่งจะใช้เมื่อถ่ายไกล้ๆกับตัวจึก อาคาร หรือ สถาปัฏยกรรมต่างๆ ส่วน 70-200 4L จะใช้เมื่อเวลาถ่ายพวกสัตว์ต่างๆรวมถึง แคนดิดตัวคนเช่น เด็กหรือสาวๆ (หุๆ)

ติดตามดูภาพเพิ่มเติมได้ที่นี่ครับ http://australia.lunglens.com/

ติดตามดูน้องๆ พริ๊ตตี้มอเตอร์โชว์ Set 2 ได้เลยครับ

Load ภาพขนาดใหญ่ Set ที่ 2 กว่า 70 รูปไปดูกันเลยที่นี่

อีกหนึ่งปัญหาเวลาถ่ายภาพพริ๊ตตี้ใน Indoor Exhibition Hall คือการจัดแสงอย่างสะเปะสะปะมากๆทำให้เกิด Highlight หรือ Shadow ที่ต่างกันมาก ถ้าถ่ายแบบไม่ระวัง หรือไม่ Fill Flash จะเห็นได้ว่าตัว Pretty เองหรือวัตถุใดๆก็ตามที่เราจะไปถ่ายจะมีลักษณะเหมือนหมีแพนด้า คือ มีส่วนกระดำกระด่างเยอะทำให้ภาพขาดความสมบูรณ์ แต่อย่างไรก็ตามบางทีเงาหรือ Shadow ที่ตกลงบนบริเวณตัว Pretty นั้นอาจจะทำให้เกิดเสน่ห์ขึ้นก็เป็นได้ อดใจรออีกนิดเราจะมีบทความแนะนำลักษณะแสงในสถานการณ์ต่างๆและการ Post ท่าของพริ๊ตตี้และการ Set กล้องถ่าย ติดตามตอนต่อไปครับ

การยิง Flash ตรงๆเข้าที่ใบหน้าของ Pretty ทำให้พริ๊ตตี้ดูเด่นขึ้นมา จากการที่ใบหน้า Bright ขึ้น

ปัญหาที่มักจะเจอบ่อยๆในการถ่ายรูปที่ Bitec Hall คือเราจะใช้ Flash ตั้ง 45 องศาเพื่อทำการ Bounce ให้แสงกระจายค่อนข้างลำบาก เพราะลักษณะของ Hall ที่จัดงานเพดานอยู่สูงมากๆ ดังนั้นหากอยากให้ภาพออกมาตัวแบบเช่นน้องๆพริ๊ตตี้มีแสงที่เฉลี่ยเท่ากัน แนะนำให้ใช้ถ่วยมาม่าหรือตัวกระจายแสงครอบหัว Flash กรณีใช้ Flash แบบ External หากใช้ Flash พวกหัวกล้องก็คงต้องหาแผ่นกระจายแสงมาติด

ใช้ กระจายแสง Flash ด้วยอุปกรณ์ต่างๆเช่น Softbox  จะทำให้แสงเฉลี่ยเข้าทั้งตัวแบบในปริมาณเท่าๆกัน

นอกจากนี้ในบางครั้งตัวแบบ เช่น พริ๊ตตี้ มักจะยืนอยู่ไกลทำให้ Flash ยิงไปไม่ถึงกรณี Flash ที่ใช่มีค่า Guide Number ต่ำๆ วิธีแก้เฉพาะหน้าก็คือให้ เพิ่ม ISO รวมถึงลด F Stop มาให้ น้อยๆเช่น 4 ไม่แนะนำให้ลดลงไปมากกว่านี้เพราะมันจะมีผลเรื่องความชัดลึกของภาพด้วย เช่นถ้าใช้ F 2.8 (กรณีที่ Lense ไปถึง) ถ้าหาก Pretty เอียงหน้าเพียงเล็กน้อย อาจจะทำให้ ตาอาจจะ Blur ข้างหนึ่ง หรือ จมูกชัด ปากไม่ชัดอะไรทำนองนี้

การใช้ปริมาณแสง Flash ที่พอดี (ถ่ายด้วย 580 EX II ใช้ Mode E-TTL) จะทำให้เห็นรายละเอียดตัวแบบชัด

หากมีความจำเป็นต้องใช้ Flash หัวกล้อง สูตรสำหรับมือไหม่คือ ปรับเป็น Mannual แล้วตั้ง F ซัก 4-5.6 (จะทำให้ เก็บความชัดได้ทั่วใบหน้าพริ๊ตตี้กรณีที่เธอหันหน้าตรงๆเข้ามาไม่ว่าจะอยู่ไกล้หรือไกล) และ Speed ซัก 60 up (เพราะถ้าต่ำกว่านี้ภาพมี % Blur สูง) จากนั้นให้ดูว่าตัวแบบอยู่ไกลขนาดไหน ถ้าไกลมากๆ  ลองปรับความแรง Flash เป็น +2 Stop ดู (ปรับที่ตัวกล้องนั่นแหละ) ระยะทางระหว่างตัวแบบกับกล้องมีผลในการให้ความสว่างที่พอดี ถ้าใช้ Flash หัวกล้อง ก็ ต้องลองดูเท่านั้น ปรับไปเรื่อยๆจนกว่าจะได้ ปริมาณแสงที่ชอบ (บางคนชอบขาวเว่อร์นิดๆ บางคนชอบแบบดิบๆเก็บรายละเอียดตัวแบบ Pretty)

อย่างไรก็ตาม เราควรมีการ Check Schedule ของตารางที่ Pretty แต่ละ Booth ออก MC เพื่อที่จะได้เตรียมตัววางแผนการถ่ายดีๆ จะทำให้เรา Save เวลาลงไปมาก

วันนี้หลังจากเสร็จจากการ Clear งานที่บริษัทเสร็จก็รีบบึ่งรถมาที่ศูนย์ประชุมฯ ทันทีแต่ก็ถือว่ามาช้าไปอยู่ดี เพราะกว่าจะถึงก็ปาเข้าไป หกโมงกว่าๆแล้ว แต่เนื่องจากวันนี้เป็นวันศุกร์ ก็เลยยังคงมี Subject ให้ถ่ายอยู่เพราะว่าวัน ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ส่วนใหญ่ Pretty จะอยู่ถึงดึกๆ

งานนี้ก็พาน้องๆมาแนะนำการใช้อุปกรณ์ถ่ายภาพ รวมถึงการใช้ Lens ต่างๆและการวัดแสงใน Indoor แบบที่เป็น Exhibition Hall ซึ่งจะเป็นในลักษณะของสภาพแวดล้อมที่มีแสงสีต่างๆผสมกันแบบไม่มีระเบียบ กล่าวคือ บางทีจะมีแสงสีส้มสาดเข้ามา ในขณะที่ อาจจะมีปสง ฟลูออเรสเช่นเข้ามากวนตัวแบบ ซึ่งวิธีที่ง่ายที่สุดในการกำจัดแสงที่ลบกวนเหล่านี้ออกไปคือการตบ Flash

ทีนี้ปัญหามันอยู่ที่ ถ้าหากเรามีแต่ Flash หัวกล้องแล้วจะทำอย่างไร ???? ก็ติดตามอ่านวิธีการใช้ Flash ถ่ายพริ๊ตตี้ (จริงๆแล้วใครก็ได้) ใน Exhibition Hall ในหน้าบทความนะครับ

ดาวน์โหลด Gallery ภาพพริตตี้ Commart ที่นี่

ส่วนเรื่องการตั้งค่า F-number กับ Shutter Speed นั้น โดยส่วนใหญ่ถ้าไม่เน้นข้างหลังมาก จะมืดหรือสว่างน้อยนิดก็ช่างมัน เพราะจะเน้นแต่ตัว Subject ดังนั้นการใช้ Flash ก็ให้ Set Speed Shutter ซัก 1/60 ส่วน F ไปที่ค่ายอดนิยมคือ F ต่ำสุดที่ Lensจะทำได้  แต่ถ้าให้ดีแนะนำที่ F4 Up เพราะ ถ้า F กว้างกว่านี้ จะทำให้ความชัดไม่เท่ากันทั้งหน้ายิ่งเวลานางแบบเอียงหน้าจะดูรู้เลย บางทีตาชัดข้างเบลอข้าง ของแบบนี้ถ้าถามว่าแล้วนางแบบเอียงเท่าไหร่กี่องศาถึงจะใช้ F4 ได้ อันนี้คงตอบลำบากเพราะขึ้นอยู่กับสถานการณ์ ระยะห่างระหว่างตัวแบบกับหล้อง หรือ ถ่ายที่ Zoom ที่เท่าไหร่นี่ก็มีผลต่อระยะชัด-ลึกทั้งนั้น ประสบการณ์จะบอกเราเอง

จากรูปจะเห็นได้ว่า บริเวณตาจะชัด แต่หูจะเริ่ม Blur

สรุปสำหรับมือไหม่ให้ปรับ Mode กล้องเป็น P (อันนี้เรากะลังพูดถึง SLR นะ กล้อง compact บางชนิดอาจจะปรับไม่ได้) แล้วมันจะทำ Auto ให้เองแต่ถ้าอยาก Advance กว่านั้นก็ปรับมาที่ Mode AV อันนี้ เวลาเรา Set เปลี่ยนรับแสง นอกจากจะทำให้มีผลต่อระยะชัดลึกแล้ว ก็จะมีผลต่อระยะยิงของ Flash ด้วย อันนี้ถ้าเข้าใจเรื่อง Flash อีกนิดถึงเล่น Mode นี้ แต่ถ้าจะเอา Advance สุดๆก็ต้อง Manual จะทำ Slow Synce หรือ High Speed หรือ ชดเชยแสงหลังหรืออะไรก็ว่ากันไป อันนี้ไม่เหมาะกับมือสมัครเล่น

สำหรับความรูปเพิ่มเติมติดตามอ่านได้ที่ ภาคสอง

Photo Techniques

• Telezoom เพื่อที่จะละลายฉากหลัง (Canon 70-200 F ที่ 4)
• 580EX Flash and Flash Diffusion Box แบบถ้วยเพื่อกระจายแสงให้ผิวของพริ๊ตตี้รับแสงเฉลี่ยๆเท่าๆกันทั่วใบหน้าแล้วลด Shadow ลง

ภาพพริ๊ตตี้งาน Mobile Expo Thailand 2009 Full Size Taken by Canon

มาดูต้นแบบของภาพการจัดวางให้คนกระโดดที่โด่งดังและถือว่าเป็นตัวจุดประกายให้คนหันมาสนใจภาพในลักษณะ Jumpology กัน

ภาพนี้ชื่อ “Dali Atomicus” บุคคลในภาพคือ Salvador Dali ศิลปิน surrealist ชาวสเปน ชีวิตและผลงานของ Dali ก็น่าสนใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่า Philippe Halsman

ทุกสิ่งทุกอย่างในภาพเหมือนลอยอยู่ในอากาศ ไม่ว่าตัวศิลปิน รูปเขียนของเขา(หนึ่งในนั้นคือรูป“Leda Atomica”ที่ Dali ยังเขียนไม่เสร็จ อันเป็นที่มาของชื่อภาพ “Dali Atomicus”) เก้าอี้ แมวดำ(ผู้น่าสงสาร) หรือแม้แต่ “น้ำ”

ภาพเขียนเบื้องหลังถูกแขวนจากเพดานด้วยเส้นเอ็นที่มองไม่เห็นเก้าอี้ที่ดูเหมือนลอยได้ ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าขาสองข้างอยู่นอกกรอบออกไป ภรรยาของ Halsman ยืนยกเก้าอี้ทั้งตัวอยู่นอกฉากด้วยขาคู่นั้นแหละครับ

ส่วนที่ยากที่สุดยังมาไม่ถึง นั่นคือ timing ครับ Dali กระโดดตัวลอย ทีมงานช่วยกันโยนแมวดำทั้งสามตัวออกมา มีคนนึงสาดน้ำเข้ามาในฉาก เวลาผ่านไป 6 ชม. เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นซ้ำๆอยู่ 28 รอบ จนสตูดิโอชุ่มโชกไปหมด แล้วผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ masterpiece ตลอดกาลของวงการถ่ายภาพ “Dali Atomicus”

- บทวิจารณ์ภาพโดยคุณ Sonnar Devotee จากพันทิพ

ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภาพในแนวนี้กลับมาฮิตอีกครั้งเพราะว่ากล้อง Digital มันสามารถถ่ายได้หลายๆครั้งจนกว่าจะพอใจ และได้ภาพที่ดีที่สุดออกมา อีกอย่างมันอาจจะสื่อถึงอารมณ์สนุกสนาน แต่โดยส่วนตัวแล้วคิดว่ามันติงต๊องแล้วก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะขี้เกียจกระโดด แต่คนที่เพิ่งถ่ายรูปเป็นมักจะชอบเพราะดูแปลกตาดี ก็นานาจิตตัง แต่อย่าลืมว่าถ้าจะให้ชัดๆสุดๆควรจับจังหวะตอนที่คนกระโดดสูงที่สุดก่อนที่จะตกลงมาเพราะนั่นคือจังหวะที่ตัว Subject นิ่งที่สุด แต่การที่ให้คนกระโดดขึ้นไปในจังหวะที่พร้อมกันคงเป็นไปได้ยาก ดังนั้นช่างภาพควรกะจังหวะดีๆ ส่วน Speed Shutter ก็แนะนำให้ ยิ่งมากเท่าไหร่ยิ่งดี แต่ระวังเรื่อง F Stop ด้วยแล้วก็เรื่อง Diffraction ก็พยายามอย่าใช้เกิน F11-F16 ละกันเพราะว่าส่วนใหญ่การถ่ายภาพกระโดดจะตั้งกล้องแหงนขึ้นไปบนฟ้าซึ่งเป็นการหัน Lens เข้าหาแหล่งกำเนิดแสง ส่วนรายละเอียดปลีกย่อยด้าน Technique จะไม่อธิบายในที่นี้ ติดตามหาอ่านได้ในเรื่อง Diffraction แสงและความคมครับ